Diagram liniowy

Diagramy liniowe umożliwiają wizualizację zmian w ciągłym przedziale, np. czasu lub odległości. Wizualizacja zmian za pomocą diagramu liniowego pozwala na jednoczesne wyświetlenie ogólnego trendu oraz porównanie wielu trendów jednocześnie.

Przykład

Utwórz diagram liniowy, aby zwizualizować trendy w zdarzeniach przestępczych w latach 2014 i 2015.

  • Data lub liczba na osi X — data
  • Agregacja — liczba
  • Pola liczbowe — brak
  • Dzielenie według — typ przestępstwa
  • Przedział — sześć dni
Zdarzenia przestępcze w latach 2014 i 2015

Dane

Konfiguracje danych (Dane) obejmują zmienne, które są używane do tworzenia diagramu liniowego.

Zmienne

Diagramy liniowe wymagają ciągłej zmiennej daty lub liczby na osi X oraz powiązanej z nią wartości liczbowej na osi Y.

Na osi X diagramu liniowego wyświetlana jest zmienna ciągła, taka jak czas lub odległość i wyświetlana jest linia w celu zwizualizowania zmiany wartości pomiędzy każdym kolejnym przedziałem czasu lub odległości. Każdy przedział jest oznaczony punktem odpowiadającym wartości liczbowej mierzonej na osi y.

Jeśli dla osi X wybrano pole liczbowe i każda liczba pojawia się w tabeli tylko raz, agregacja nie jest konieczna, ale musi zostać określona zmienna Pola liczbowe.

Gdy dla osi X wybrano pole daty, daty są grupowane w koszach (agregowane) w przedziały czasu. Jeśli diagram liniowy tworzony jest przy użyciu pola daty lub agregowanego pola liczbowego, należy wybrać metodę agregacji, aby określić sposób podsumowania danych.

Jeśli nie zostaną określone pola liczbowe, diagram użyje metody agregacji Liczba, która sumuje liczbę rekordów pojawiających się w każdym przedziale czasu lub odległości. Na przykład w zestawie danych zdarzeń przestępczych pole daty jest grupowane w koszach na dwutygodniowe przedziały za pomocą metody agregacji Liczba. Na wynikowym diagramie dla każdego przedziału dwutygodniowego pojawi się znacznik przedstawiający liczbę przestępstw, które miały miejsce w ciągu tych dwóch tygodni.

Jeśli wartości parametru Pola liczbowe są określone, metoda agregacji może być jedną z następujących:

  • Suma
  • Średnia
  • Mediana
  • Bez agregacji

Wiele serii

Na tym samym diagramie można wizualizować wiele linii, lub serii w celu porównania trendów.

Diagramy liniowe z wieloma seriami można tworzyć przez dodanie wielu pól liczbowych lub przez ustawienie pola kategorii Dziel wg.

Po dodaniu wielu wartości do parametru Pola liczbowe rysowana jest jednia linia wizualizująca zmianę dla każdego pola liczbowego. Na przykład w zestawie danych zdarzeń przestępczych pole daty jest grupowane w koszach na dwutygodniowe przedziały za pomocą metody agregacji Suma i dwóch wartości Pola liczbowe: PropertyLoss i TotalDamage. Wynikowy diagram będzie zawierał dwie linie: jedną reprezentującą sumę PropertyLoss i drugą reprezentującą sumę TotalDamage dla każdego dwutygodniowego przedziału.

Pola kategorii można także użyć do podzielenia diagramu liniowego na wiele serii. Na przykład w zestawie danych zdarzeń przestępczych pole daty jest grupowane w koszach na dwutygodniowe przedziały za pomocą metody agregacji Liczba i pola CrimeType Dziel wg. Na wynikowym diagramie zostaną wyświetlone linie reprezentujące łączną liczbę przestępstw każdego typu (np. Kradzież, Wandalizm i Podpalenie), które miały miejsce w ciągu tych dwóch tygodni.

Notatka:

Kategorii Dziel wg nie można zastosować, jeśli do wartości parametru Pole liczbowe dodano więcej niż jedną wartość.

Pola kategorii o wielu unikalnych wartościach są nieodpowiednie do dzielenia pola na wiele serii.

Grupowanie czasu w koszach

Agregacja (grupowanie w koszach) czasu odbywa się automatycznie, gdy dla osi X wybrano pole daty. Kilka opcji steruje wielkością przedziału i powiązanymi ustawieniami stosowanymi do grupowania w koszach.

Przedział

Dane czasowe są grupowanie w koszach na przedziały czasu wzdłuż osi X. Domyślny przedział jest wybierany w oparciu o zasięg czasowy zestawu danych i może być ręcznie zmieniony za pomocą parametru Przedział.

Wyrównanie interwału

Przedziały czasu mogą być wyrównywane do pierwszego lub ostatniego punktu danych.

Dane przykładowe

Dociągnij do pierwszego punktu danych inicjuje grupowanie w koszach od najwcześniejszej daty i działa w przód.

Grupowanie w koszach z wyrównaniem na początku zestawu danych

Dociągnij do ostatniego punktu danych inicjuje grupowanie w koszach od najnowszej daty i działa wstecz.

Grupowanie w koszach z wyrównaniem na końcu zestawu danych

Należy zwrócić uwagę na wyrównanie przedziałów, ponieważ ostatni utworzony kosz może być częściowo pusty, co może sprawiać mylne wrażenie, że w tym czasie nastąpił spadek wartości lub licznika, podczas gdy w rzeczywistości zbieranie danych rozpoczęło lub zakończyło się w czasie trwania tego kosza. Aby uniknąć błędu związanego z koszem, zaznacz opcję Przytnij niepełny interwał. Powoduje to usunięcie częściowo wypełnionego kosza z wizualizacji:

Przytnij niepełny interwał

Puste kosze

W zależności od rzadkości zestawu danych i wielkości przedziału czasu wybranego do grupowania w koszach mogą istnieć kosze, które nie zawierają żadnych danych. Puste kosze mogą być traktowane jako wartość zero, gdy brak danych rzeczywiście reprezentuje wartość zero (na przykład, nie zgłoszono żadnych zachorowań w maju lub nie było deszczu w ciągu tygodnia). Nie jest właściwe przypisanie wartości zerowej do kosza, w którym nie ma żadnych danych, ponieważ żadne dane nie zostały zebrane (na przykład brak odczytu ze wskaźnika temperatury nie oznacza, że temperatura wynosiła zero).

Istnieją trzy opcje postępowania z pustymi koszami:

  • Traktuj je jako zero (Traktuj jako zero) — najwłaściwsza opcja w przypadku liczenia zdarzeń, ponieważ brak zliczonych zdarzeń oznacza, że prawdopodobnie nie wystąpiło żadne zdarzenie.
  • Interpoluj sąsiednie wartości (Połącz linią) — wartości puste mogą być interpolowane wizualnie poprzez połączenie linią pomiędzy koszami po obu stronach pustego kosza.
  • Podziel linię (Podziel linię) — pozostawia puste miejsce tam, gdzie występuje pusty kosz.

Etykiety

Aby móc korzystać z etykiet, w których wyświetlane są wartości dla poszczególnych linii lub serii, należy włączyć opcję Pokaż etykiety danych.

Serie

Za pomocą konfiguracji Serie można zmienić kolor, szerokość, styl i etykietę linii na diagramie liniowym.

Osie

Konfiguracje Osie są używane do zmiany specyfikacji osi x i osi y.

Możliwe jest sformatowanie sposobu wyświetlania wartości liczbowych na osiach X i Y przez podanie liczby miejsc po przecinku i określenie, czy ma być stosowany separator tysięcy. Oś X może być sformatowana tylko wtedy, gdy wyświetlane jest na niej pole liczbowe, a nie pole daty.

Domyślnie minimalne i maksymalne granice osi Y są konfigurowane na podstawie zakresu wartości danych reprezentowanych na osi Y. Wartości te można dostosować, wpisując nowe wartości w polach Granice minimalne i Granice maksymalne. Kliknij przycisk Resetuj, aby przywrócić domyślną wartość granicy osi.

Skala logarytmiczna

Domyślnie osie diagramu liniowego są wyświetlane w skali liniowej. Osie liczbowe (inne niż daty) można wyświetlić w skali logarytmicznej, korzystając z suwaka Skala logarytmiczna.

Skale logarytmiczne są przydatne przy wizualizacji danych z dużym przesunięciem dodatnim, gdzie większość punktów danych ma małe wartości, a kilka punktów danych ma bardzo duże wartości. Zmiana skali osi nie powoduje zmiany wartości danych, a jedynie sposób, w jaki są one wyświetlane.

Skale liniowe są oparte na dodawaniu, a skale logarytmiczne na mnożeniu.

W skali liniowej każdy przyrost na osi reprezentuje taką samą odległość w wartości. Na przykład na poniższym diagramie osi każdy przyrost na osi zwiększa się przez dodanie 10.

Osie skali liniowej

W skali logarytmicznej przyrosty zwiększają się o wielkości. Na poniższym diagramie osi każdy przyrost na osi zwiększa się poprzez pomnożenie przez 10.

Osie skali logarytmicznej
Notatka:

Skale logarytmiczne nie pozwalają wyświetlać wartości ujemnych lub zerowych. Jeśli użyjesz skali logarytmicznej dla zmiennej zawierającej wartości ujemne lub zerowe, te wartości nie zostaną wyświetlone na wykresie.

Prowadnice

Linie i zakresy prowadnicy można dodać do diagramu jako informacje dodatkowe lub w celu wyróżnienia ważnych wartości. Opisy można dodać, klikając przycisk Dodaj opis i wybierając opcję Dodaj opis osi X lub Dodaj opis osi Y.

Notatka:

Prowadnice osi X nie są obsługiwane na diagramach liniowych, na których jako zmienna osi X jest używana data.

Aby utworzyć linię prowadnicy, wprowadź wartość Początek, określającą, gdzie ma być początek tej linii. Aby utworzyć zakres prowadnicy, wprowadź wartość Początek i wartość Koniec. Można także zmienić wygląd linii lub zakresu prowadnicy. W przypadku linii można zaktualizować styl, szerokość i kolor. W przypadku zakresów można zaktualizować kolor wypełnienia.

Opcjonalnie można także zmienić nazwę prowadnicy przy użyciu parametru Nazwa prowadnicy i dodać do prowadnicy tekst za pomocą parametru Etykieta prowadnicy (na przykład Mediana).

Istnieje możliwość wyboru, czy prowadnice mają być wyświetlane na wierzchu diagramu, czy pod nim, za pomocą przycisków Nad i Pod w parametrze Wyświetlaj.

Format

Wygląd diagramu można skonfigurować za pomocą formatowania tekstu i elementów symboli. Dostępne są następujące opcje formatowania diagramu:

  • Elementy tekstowe — rozmiar, kolor i styl czcionki używanej w tytule diagramu, tytule osi x, tytule osi y, tytule legendy, tekście opisu, tekście legendy, etykietach osi i etykietach danych. Aby zmienić format wielu elementów jednocześnie, należy je wybierać, klikając przy naciśniętym jednocześnie klawiszu Ctrl.
  • Elementy symboli — kolor, szerokość i styl (Pełny, Kropka lub Kreska) linii siatki oraz osi, a także kolor tła diagramu.

Ogólne

Domyślne tytuły diagramów i osi są określane na podstawie nazw zmiennych i typu diagramu. Tytuły można modyfikować lub wyłączyć na karcie Ogólne. Tytuł można również podać w parametrze Tytuł legendy, a opis diagramu — w parametrze Opis. Opis to blok tekstu, który jest wyświetlany u dołu okna diagramu.

Zasoby

Aby dowiedzieć się więcej na temat diagramów, skorzystaj z następujących zasobów: